เก๋ไก๋ไกด์ สไตล์คุณ

เก๋ไก๋ไกด์ สไตล์คุณ

เก๋ไก๋ไกด์ สไตล์คุณ

อุทัยธานี 3 พ.ค. 2560

Like Tweet

อุทัยฯไปให้หลง..รัก

“ไปปีนเขา เที่ยวป่าดึกดำบรรพ์

ปั่นจักรยานรอบเกาะ กินขนมปังสังขยา

ไปอ่านนิยายรัก ไปนอนพักเรือนแพ

...

อุทัยฯกำลังดีต่อใจ ไม่ไปไม่ได้แล้ว”

 

โว้ว..ดีงามอะไรเบอร์นั้น ไปดิ รออะไร อ่านโฆษณาชวนเชื่อบนโปสการ์ดของเพื่อนจบ ผมก็เก็บกระเป๋าเลย แต่เดี๋ยวช้าก่อน โทรถามเพื่อนแปบ ไปยังไง?

“มีรถไฟมั้ย?” เพื่อนหัวเราะ

“รถไฟก็ไปได้ แต่ไปรถตู้เถอะ”

 

อยากรู้นักว่าว่าใครๆที่มาเคยมาอุทัยฯ ตกหลุมรักอะไรกับเมืองเล็กๆ ที่ผมไม่เคยรู้จักเลยว่าจะมีที่ให้เที่ยวมากมาย เมืองที่มีภูเขาและแม่น้ำชื่อเดียวกันว่า สะแกกรัง มันฟังดูโรแมนติก เพื่อนบอกแม่น้ำที่นี่สวยที่สุด

และเมืองอะไรจะชิลล์ไปมั้ย ใช้จักรยานก็พอ เมืองเล็กๆแต่รับประกันว่าปั่นยังไงก็หลง แต่ไม่ต้องตกใจเดี๋ยวทางก็พาวนๆกลับมา เพื่อนยังบอก

“ผู้คนที่นี่น่ารัก แต่มาอุทัยฯหนุ่มๆหล่อๆอย่างผมต้องระวังปลา ที่นี่ปลาแรดมากกก”

ถามว่าอร่อยมั้ย

“แรดมาก อร่อยมาก..ฮ่า” โอ้ย..อยากกินนนน

เมืองเล็กๆที่เต็มไปด้วยของกินระดับตำนาน มีขนมปังสังขยาอร่อยที่สุดในโลก เฮ้ย..ถามจิง ต้องไปลองอ่ะ

 

กินให้หนักพักให้เพลินนอนชิลล์ซักวัน แล้วเพื่อนจะพาไปลุยแดนมหัศจรรย์ ไปเดินขึ้นเขาดูภาพเขียนสีโบราณ ลอดถ้ำดูป่าดึกดำบรรพ์ อุทัยฯมีอะไรแบบนั้นด้วยเหรอ ปรับโหมดความชิลล์ไปแอดเวนเจอร์แทบไม่ทัน ฟังดูเว่อร์วังอลังการ ทำให้ยิ่งอยากไป

 

เอ้า..! รออะไร ไปชิลล์เมืองช้าต้องไปให้ไว ไปกันมั้ย อุทัยฯไปให้หลง..รัก

#อุทัยฯไปให้หลง..รัก

 

ถึงแล้ว เมืองอุทัยธานี รออะไร ไม่รอสิจ๊ะ แต่ขอแบ่งการเดินทางของเราเป็น 3 สไตล์เพื่อให้เข้าถึงง่ายๆ และตามรอยไม่ยาก เริ่มเลยแล้วกัน

 

สไตล์ที่ 1 ขอเรียกว่า เที่ยวแบบฮิป ชิว ชิค ดีก่า

แต่บอกก่อนนะว่าเราไม่ได้เรียงที่ไหนถึงก่อน ถึงหลัง ขอเล่าเรื่องราวด้วยความทรงจำที่ผ่านมาและนึกขึ้นได้แล้วกันเนอะ.

มาถึงที่นี่สิ่งแรกที่อยากมาให้ถึง ทำไมถึงเป็นแม่น้ำสะแกกรังก็ไม่รู้ แต่ก็นะ มาถึงจนได้ คุณพระ! อะไรมันจะสวย สวยจนไม่รู้จะบรรยายว่าอะไร รู้แต่ว่าสงบ มันดี

 

บรรยากาศของแม่น้ำสะแกกรังยามเช้า

สะพานวัดโบสถ์ข้ามแม่น้ำสะแกกรัง จะมองเห็นเมืองอุทัยฯ แม่น้ำ เรือนแพ และวัดโบสถ์ มองจากฝั่งวัดโบสถ์จะเห็นตลาดและภูเขาสะแกกรัง

 

ชาวแพกำลังเก็บใบเตยหอมที่ปลูกลอยน้ำไว้ เป็นวิถีชีวิตที่หาชมไม่ได้ง่ายๆอีกแล้ว

 

บุ๊คโทเปีย

 “ไปอ่านนิยายรัก..” ผมตามรอยในโปสการ์ดมาถึงร้านหนังสือ บุ๊คโทเปีย ซึ่งเหมือนห้องสมุด เป็นสวรรค์ของคนรักหนังสือมากๆ

พี่อ้วน นามปากกา ญามิลา ที่เขียนนิยายรักมาหลายเล่ม ในที่สุดผมก็ได้นิยายรักพร้อมลายเซ็นกลับไปอ่าน

บ้านจงรัก

ไปหาอะไรเย็นๆกินที่ บ้านจงรัก ไปถึงเจอบ้านไม้ที่เต็มไปด้วยของสะสม ที่นี่เป็นพิพิธภัณฑ์ส่วนตัวด้วย เปิดให้ชมฟรี แต่บอกก่อนนะ ร้านนี้เปิดแค่วันเสาร์-จันทร์ ใครไปวันอื่น..อด!

ดับร้อนด้วยเมนูน้ำพุทราไทย และไอศกรีมกระทิใส่มะม่วง ฟินไปเลออ.. น้ำพุทราไทยนี่แปลกแหวกตลาดเพิ่งเคยกินได้หมดเพราะสดชื่นจริงๆ

 

ขี่จักรยานเกาะเทโพ

 

“ขี่จักรยานรอบเกาะ..”

“อุทัยฯมีเกาะด้วยเหรอครับ?”

“ข้ามสะพานวัดโบสถ์ไปก็เป็นเกาะแล้ว เค้าเรียก เกาะเทโพ”

 

ปั่นผ่านวัดโบสถ์ไปตามถนนจะได้เจอป่าต้นยางนาก่อนจะเป็นทุ่งนาอากาศเช้าเย็นสบายแม้ในฤดูร้อนฟินเฟร่อร์

 

นาข้าวกำลังออกรวง คือดีย์..ที่ได้สัมผัสรวงข้าวจากต้น สูดอากาศจะได้กลิ่นหอมอ่อนๆของนาข้าวที่กำลังออกรวง ฟินกว่านี้ไม่มีแล้ว

 

 

สไตล์ที่ 2 ขอเรียกว่า เที่ยวแบบ AdvenHipster 

วันนี้ผมวางแผนไว้ว่าขอเที่ยวแบบแอดเวนเจอร์ตะลุยไปทุกสิ่งตามสไตล์คนบ้าพลัง เที่ยวให้เยอะ เที่ยวให้ครบ เนอะ! เอาเป็นว่าขอเล่าให้ฟังว่าไปไหนมาบ้างแล้วกัน

 

ออกจากตัวเมืองมุ่งหน้าสู่ อ.ลานสัก แล้วก็เจอป้ายนี้ อ่าน ทับ-สะ-เหลา ไม่ใช่ ทับ-เส-ลา  

คำเฉลยของชื่ออ่างเก็บน้ำนั่นคือ ต้นเสลา บานในช่วงฤดูร้อน ควรค่าแก่การเอาไปตั้งชื่ออ่างเก็บน้ำแห่งนี้

 

อากาศที่นี่เย็นสดชื่นวิวที่เห็นตรงหน้า สะกดเราให้รู้สึกผ่อนคลายที่นี่มีนกเป็ดน้ำที่กำลังว่ายน้ำเล่นเหมือนเป็ด แต่บินได้แบบนก มุ้งมิ้งมาก

 

 เขาปลาร้า

 

งงมาก...ทำชื่อเขาปลาร้า มีคนบอกว่ามองไกลรูปทรงยอดเขาเหมือนไหปลาร้า ก็เลยเรียกเขาปลาร้ามาดูกันว่าจะปลาร้าตรงไหน

 

ทางเดินขึ้นลัดเลาะป่าไปตามทางหิน โชคดีที่ช่วงนี้มีฝนตกบ้างทำให้ไม่ร้อน

 “ไกลแค่ไหนครับลุง” เดินมาแปบนึงเหนื่อยมาก

 “1,800 เมตรเองครับ” ลุงเจ้าหน้าที่นำทางตอบ ห๋า!..หันหลังกลับลงดีป่าววะ?

 

“เห็นต้นนั้นมั้ยครับ มีรอยเต็มเลย”

“ต้นผึ้ง ถึงฤดูรังผึ้งนี่เต็มเลย หมีมันก็เลยชอบปีนขึ้นไปกินน้ำผึ้ง”

“ที่นี่มีหมีด้วยเหรอครับลุง?”

 “ยังมีครับ” สั้นๆ ได้ใจความ

 

ในที่สุด..ผมก็มาถึงหลักฐานทางโบราณคดีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอีกแห่งหนึ่งของประเทศและของโลก ใต้หน้าผาสูงชันตรงนั้นคือสิ่งที่ทำให้ทุ่มแรงกายแรงใจเดินมา ภาพเขียนสีโบราณที่บอกเล่าเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ในยุคที่มีการทำเกษตรกรรม มีการเลี้ยงสัตว์

 

หุบป่าตาด

หุบป่าตาด ป่าดึกดำบรรพ์ที่ได้ลายแทงจากโปสการ์ด ต้องจ่ายค่าเข้าชมผู้ใหญ่20 บาท แถมมีมัคคุเทศน์น้อยพร้อมไฟฉายนำทาง น่ารักตรงนี้

 

สังเกตดีๆ จะเห็นฟอสซิลหอยโบราณ สันนิษฐานว่าจะเป็นหอยน้ำจืด คาดว่าดินแดนแถบนี้จะเคยเป็นที่น้ำท่วมถึงมาก่อน บ้างก็สันนิษฐานว่าเป็นหอยทะเล น่าจะเคยเป็นทะเลมาก่อน…”

 

“นี่คือลูกตาด กินไม่ได้ค่ะ จับได้แต่จะคันเหมือนหมามุ่ย” อันนี้น้องมัคคุเทศก์ฝากบอกมา

 

ซีนไฮไลท์ของหุบป่าตาด คล้ายซุ้มประตู ยิ่งใหญ่มาก

 

ขอมีรูปตัวเองนีสนุง ไม่มีใครถ่ายให้ก็ถ่ายเงาตัวเองละกัน อาร์ตๆ

 

สุดยอดของสิ่งมหัศจรรย์อีกอย่างนึงคือเจ้ากิ้งกือมังกรสีชมพู สัตว์สายพันธุ์ใหม่ของโลกที่ค้นพบที่นี่แห่งแรกของโลก น่าตื่นเต้นมากๆ

 

หมุดแผนที่โลก

มีคนบอกว่าหมุดแผนที่โลกอยู่เลยจากพลับพลาอนุสาวรีย์สมเด็จพระปฐมบรมมหาชนกแห่งรัชกาลที่1  กราบสักการะองค์สมเด็จพระชนกฯ แล้วก็เดินออกมาตามทางเล็กๆ ที่กำลังจะพาเราไปพบกับหมุดโลก ถึงหน้าตามันว่าจะดูขลังๆ เป็นโลหะขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านให้สมศักดิ์ศรีความเป็นระดับโลก

 

วัดถ้ำเขาวง

วัดอะไรสวยเหมือนวังตำหนักเจ้านายสมัยก่อน สะพานไม้ที่นี่ ถือว่าเป็นมุมถ่ายรูปที่นิยมของนักท่องเที่ยว

 

มุมนี้ถ่ายพานอราม่าได้เห็นวิวกว้างของบึงน้ำและอาคารไม้สักทั้งหลัง

 

ต้นไม้ยักษ์

ต้นไม้ยักษ์ที่ซ่อนตัวอยู่มานานกว่า 300 ปี คือ ต้นเซียง ส่วนแขนงรากของมันที่แผ่ขยายเพื่อหาอาหาร มีซอกหลืบซับซ้อน เรียกว่าเล่นซ่อนหากันได้เลย

 

ความใหญ่ยักษ์ของต้นไม้เทียบกับตัวเด็กๆจะเห็นได้ว่ามันมีขนาดใหญ่ม๊ากกกก..

 

สไตล์ที่ 3 ขอเรียกว่าโซ้ยให้ท้องแตก ไม่งั้น ไม่กลับ  

เที่ยวครบ จบแล้วนะ แต่..จริงๆ แล้ว กองทัพมันต้องเดินด้วยท้องเนอะ มาดูกันว่าเที่ยวนี้เราไปกินอะไรมาบ้าง เหมือนเดิมไม่เรียง ไม่ได้ดูวัน กินอะไรก็อวด รู้แต่ว่าเที่ยวนี้ กิน จน พุง จิ แตก

 

ข้าวมันไก่โกตี๋

ข้าวมันไก่ในตำนานสูตรไหหลำ ตรงข้ามตรอกโรงยาขายมาหลายสิบปี ทีเด็ดอยู่ที่ไก่เนื้อนุ่มหนังบาง น้ำจิ้มมีทั้งเต้าเจี้ยวหอมๆและน้ำจิ้มพริกสดคล้ายๆน้ำจิ้มซีฟู้ด

 

มีหมูสะเต๊ะนุ่มๆให้กินด้วย อร่อยไม่ธรรมดา ต้มมะระหมูสับ อร่อยสุดในจักรวาลของผมเลย

 

ก๋วยเตี๋ยวไก่เจ๊โหนกตรอกโรงยา

ร้านนี้หนักแน่นทั้งเส้นทั้งไก่ หมักไก่สูตรเฉพาะเผ็ดนิดๆ แถมใส่หมูเด้ง

 

ก๋วยเตี๋ยวไก่ท้าพิสูจน์

อุทัยฯ คือเมืองก๋วยเตี๋ยวไก่จริงๆ ทีเด็ดคือน้ำซุปเข้มข้น และพริกกระเหรี่ยงเผ็ดหอดจี๊ดจ๊าดให้ปรุง มีไส้ไก่ ขาไก่และตีนไก่ นุ่มละลายคายกระดูกออกมาได้เลย

 

เจ๊ดาปลาลวก

ร้านข้าวต้มและอาหารตามสั่ง ปลาช่อนลวกอร่อยมากสมคำร่ำรือ ปลาแรดทอดเสิร์ฟเป็นชิ้นกินง่าย

เต้าหู้พะโล้ อร่อยสุดๆ ไม่แข็ง อร่อยมากกกก

 

น้ำเต้าหู้ไซ้จันทร์

สั่งบัวลอยน้ำขิงซักถ้วย และปิดด้วยน้ำเต้าหู้อีกถ้วย ช่วยแบกกลับบ้านด้วย..อิ่มตัวแตก

 

ถนนคนเดินตรอกโรงยา

ทุกวันเสาร์บ่ายสามโมงเย็น ตรอกโรงยาจะกลายเป็นถนนคนเดิน มีร้านค้าเป็นร้านเก่าแก่ที่ยังขายอยู่

 

คือหมูสะเต๊ะร้อยคิวในตำนาน! พีคสุดของถนนคนเดิน ซึ่งขายแค่วันเสาร์วันเดียวที่นี่เท่านั้น ต้องมาลอง

 

ข้าวเกรียบปากหม้อร้านนี้เป็นอีกหนึ่ง Don’t miss เหนียวนุ่มมีไส้กุยช่าย เผือก แครอท หน่อไม้ให้เลือกชิม

 

บรรยากาศผู้คนที่นี่ มีความหลากหลายมีมุมถ่ายรูปแปลกตาย้อนยุคสไตล์จีนสมเป็นชุมชนจีนโบราณ ชื่อตรอกโรงยาก็มาจาก ตรอกโรงยาฝิ่นนั่นเอง

 

ร้าน Infinty Koffee

ร้าน Infinity Koffee ดีไซน์ร้านดิบๆมีฟีลช่างๆแฮนด์เมดๆ  เสน่ห์ของร้านกาแฟ นอกจากกาแฟแล้ว

บาริสต้าต้องดีย์ ดีย์คือ พิถีพิถัน เป็นกันเอง คุยสนุกจริงใจ แมนๆ ไปเลย

 

ร้านกอบกาแฟ

คาเฟอีนสายอินดี้ต้องมาร้านนี้ กอบกาแฟ กราฟิตี้สุดอาร์ตสีสันสดใสวัยรุ่นชอบ ฮิปสเตอร์ต้องมาถ่ายรูปเผลอๆหน่อย ส่วนกาแฟอร่อยมั้ย ต้องไปลอง

 

ตลาดโต้รุ่ง

ชื่อตลาดโต้รุ่ง..โต้รุ่งได้นะ แต่ของกินมีขายแค่ 3 ทุ่มกว่าๆ

 

ร้านราดหน้าอิ่มอร่อย แต่..เมนูที่ผมเลือกคือ กระเพราะตับไข่ดาว ชีวิตต้องการความแซ่บ!

 

“อย่าลืมไปกิน ตือคาโค” มันคืออะไร!? มันคือขนมขาหมูหรือถั่วทอดนี่เอง ร้านแม่กิมหงษ์

เต้าหู้ทอด มันนุ่ม น้ำจิ้มมีถั่วป่นโรยพริกป่นนิดๆ คือมันดีย์อ่ะ

 

หวานเย็นเจ๊ฮวย แพงที่สุดในโลกกก ถ้วยละ “ 2 พัน (สตางค์)”

 

ขนมปังสังขยาไพพรรณ

ขนมปังสังขยาที่บอกได้เลยว่าอร่อยที่สุดในโลก

บุกเข้ามาถึงเตาอบขนมปังสังขยาในตำนาน ขอชิมแบบอบใหม่ๆใส่ไส้สังขยาอุ่นๆ โอ้ย..บอกได้เลย ฟินกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว