รีวิวเที่ยวตามถนัด

Mr.1081009

อุทยานแห่งชาติภูเรือ จ. เลย 1 พ.ค. 2560

กรุงเทพฯ - อุทยานแห่งชาติภูเรือ - เชียงคาน

ล้อรถหมุนจากกรุงเทพฯ ตั้งแต่เช้ามืด นั่นเพราะปลายทางของเรากินระยะทางเกือบ 600 กิโลเมตร เป็นอีกครั้งที่การเดินทางทำให้ผมรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก ส่วนหนึ่งคงเป็นเพราะว่าผมกำลังจะได้ไปในสถานที่ที่ไม่เคยไป และอีกส่วนหนึ่งคือผมไม่ได้ขับรถระยะทางไกลๆ แบบนี้มานานแล้ว

ท้องฟ้าสลัว เมฆทึบ อากาศหม่นๆ ปลายฤดูฝนเดือนกันยายน บรรยากาศแบบนี้ช่างเหมาะกับการนอนขดอยู่ในผ้าห่มบนเตียงอุ่นๆ แต่การนอนอยู่ในห้องเฉยๆ คงไม่สามารถทำให้เราเรียนรู้โลกภายนอกได้ ในไม่ช้าสายฝนก็ตกกระหน่ำลงมาอย่างหนักจนแทบมองไม่เห็นทางข้างหน้า

ฝนหยุดตกแล้ว กว่า 5 ชั่วโมงบนท้องถนนพาเรามาถึงที่หมายแรก อุทยานแห่งชาติภูเรือ อุทยานแห่งชาติที่มีเนื้อที่ประมาณ 120 ตารางกิโลเมตรครอบคลุมภูเขาสลับซับซ้อนและป่าสมบูรณ์ในพื้นที่อำเภอภูเรือและอำเภอท่าลี่ โดยมีลักษณะเด่นคือมีหน้าผาที่มีลักษณะคล้ายเรือ จึงเป็นที่มาของชื่อภูเรือ

ที่ 1,365 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ยอดภูเรือมีอากาศเย็นตลอดปี และเป็นหนึ่งในสถานที่ที่มีอุณหภูมิต่ำที่สุดในประเทศไทย การขึ้นยอดภูเรือสามารถทำได้สองวิธีคือการเดินเท้า 700 เมตรจากลานจอดรถ หรือการนั่งรถสองแถวที่เจ้าหน้าที่เตรียมไว้ให้ในราคาเที่ยวละ 10 บาทต่อคน เราเลือกวิธีหลังเพราะอยากขึ้นไปสัมผัสบรรยากาศบนยอดภูเรือเร็วๆ

ถึงช่วงนี้จะไม่ใช่ฤดูหนาวแต่อุณหภูมิ 17 องศาเซลเซียสก็ทำให้เราสัมผัสได้ถึงความสดชื่นของอากาศบนยอดภู หมอกสีขาวทึบทำให้เรามองไม่เห็นทิวทัศน์ใดๆ นอกจากต้นสนที่แฝงตัวอยู่หลังสายหมอก แต่ลมเย็นที่ปะทะใบหน้า และอากาศบริสุทธิ์บนยอดเขาก็ไม่ทำให้ผมผิดหวัง การได้มาอยู่ท่ามกลางธรรมชาติก็ทำให้ผมมีความสุขแล้ว

ผมกับฝ้ายใช้เวลาบนยอดภูเรือไม่นานก่อนจะออกเดินทางกันต่อ เพราะปลายทางของเราในวันนี้อยู่ที่เชียงคานซึ่งอยู่ห่างออกไปอีกเกือบ 2 ชั่วโมง ผมสูดอากาศเข้าไปเต็มปอดก่อนจะกลับขึ้นไปนั่งหลังพวงมาลัย ได้เวลาบอกลาภูเรือ หวังว่าเราคงจะได้กลับมาใหม่และใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากกว่านี้

ผมขับรถไปเชียงคานบนถนนสายเล็กที่ลัดเลาะไปตามภูเขา และหมู่บ้านเล็กๆ สองข้างทางเขียวชอุ่ม ภาพแสงแดดยามบ่ายสาดลงบนนาข้าวเขียวขจีตัดกับภูเขาเป็นฉากหลังทำให้ถนนสายเล็กนี้เป็นหนึ่งในเส้นทางที่ผมชอบที่สุดของการเดินทางครั้งนี้

เรามาถึงเชียงคานตอนบ่ายแก่ๆ กว่า 8 ชั่วโมงบนท้องถนนพาผมหลีกหนีความวุ่นวายของเมืองใหญ่มาอยู่ในอ้อมกอดของเมืองเล็กๆ ริมแม่น้ำโขง บ้านไม้สองฝั่งถนน “ชายโขง” ทำให้เหมือนได้ย้อนเวลากลับไปหลายสิบปี และสัมผัสได้ถึงวิถีชีวิตที่เรียบง่าย มีส่วนผสมที่ลงตัวของธรรมชาติและวัฒนธรรม

เราเข้าพักที่บ้านบุปผาจันทน์ บ้านไม้โฮมสเตย์สองชั้นติดแม่น้ำโขง ทันเวลาดูแสงอาทิตย์ก่อนจะลับขอบฟ้า เราเฝ้ามองดวงอาทิตย์กลมใหญ่หายลับไปหลังทิวเขาสลับซับซ้อนของประเทศลาว เหลือไว้เพียงท้องฟ้าสีส้มอมชมพูระเรื่อก่อนความมืดจะมาเยือน

เมื่อฟ้ามืด แสงจากถนนและบ้านเรือนริมแม่น้ำโขงก็สว่างไสว ถนนชายโขงปลายฤดูฝนที่เงียบเหงาเมื่อครู่กลายสภาพเป็นถนนคนเดินที่คราคร่ำไปด้วยนักท่องเที่ยวตลอดความยาว 2 กิโลเมตร ร้านค้าและร้านอาหารเปิดกันอย่างคึกคักประหนึ่งว่าชีวิตเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นพร้อมกับแสงดาว

เราออกไปเดินเล่นและกินอาหารเย็นเพียงชั่วครู่ก่อนจะกลับมาพักผ่อนจากเดินทางยาวไกล เก็บถนนคนเดินไว้ค้นหาในวันพรุ่งนี้

 

รีวิวใกล้เคียง

[CR] เชียงคาน here I come :D

สวัสดีครับ วันนี้ผมขอพาไปเดินเล่นที่เชียงคาน แน่นอนว่าคงหาสาระอะไรไม่ค่อยได้จากรีวิวแน่ๆ ,,,, ถ้างั้นไปเดินเล่นกันเลยดีกว่าครับ :)...

14 พ.ย. 2555

ไปผีตาโขน กะ ไปดูเปราะภูที่ภูหลวง

ไปถ่ายรูปผีตาโขนไปนี้ (2554) มาครับ ภรรยาบอกว่า นึกว่ามาถ่าย cosplay แต่ที่นี่ ประเพนี สวยงามมาก ๆ ครับ ตื่นตาตื่นใจมาก...

5 ก.ค. 2554

ยอดภูเรือ

ยอดภูเรือ ภูเรือเป็นอีกหนึ่งสถานที่ ใน List ที่ตั้งไว้ว่า ถ้ามีโอกาสต้องไปให้ได้ มี ธุระต้องผ่าน จ.เลย อย่ากระนั้นเลย ......แล้วก็ได้แวะภูเรือในวันฝน...

24 มิ.ย. 2552

[CR]บันทึกนักเดินทาง อุทยานแห่งชาติภูสวนทราย

สถานที่ท่องเที่ยวที่เหมาะแก่การไปกางเต๊นท์นอนอีกที่นึงของ จ.เลย ก็ คือ อุทยานแห่งชาติภูสวนทราย เป็นสถานที่จะแตกต่างไปจาก ภูเรืออย่างสิ้นเชิง...

30 ม.ค. 2557